آب منبعی حیاتی برای بقای موجودات زنده است و ایران از جمله کشورهایی است که با بحران کم‌آبی مواجه است. حوضه زاینده‌رود، یکی از مهم‌ترین رودهای فلات مرکزی ایران، در گذر زمان دچار کم‌آبی شده است. این مطالعه شاخص‌های کم‌آبی مانند فالکنمارک، آسیب‌پذیری منابع آب، فقر آبی، کمبود آب سبز-آبی و تنش آبی را در شهرستان‌های اصفهان، مبارکه، شهرضا، شاهین‌شهر و میمه، لنجان، نجف‌آباد و فریدن طی سال‌های ???? تا ???? بررسی کرده است. نتایج نشان داد شاخص فالکنمارک شرایط بهتری را نشان می‌دهد زیرا فقط مقدار آب در دسترس و جمعیت را بررسی می‌کند، درحالی‌که شاخص آسیب‌پذیری منابع آب و شاخص مؤسسه بین‌المللی مدیریت آب نشان‌دهنده وخامت بیشتر شرایط آبی با گذر زمان هستند. شاخص فقر آبی، که منابع، دسترسی، ظرفیت و محیط را بررسی می‌کند، نشان داد تمام سال‌ها وضعیت نامطلوبی داشتند. در شاخص کمبود آب سبز-آبی، مناطق ابتدا بدون کمبود بودند اما به مرور زمان دچار کمبود شدند. همچنین شاخص تنش آبی شرایط بهتری نسبت به آسیب‌پذیری منابع نشان داد .در نهایت، شهرستان‌ها بر اساس شاخص‌ها و روش k-means به سه طبقه نیمه‌بحرانی، بحرانی و فوق‌بحرانی تقسیم شدند که اکثر آن‌ها در طبقه بحرانی قرار گرفتند. همچنین بررسی دوره‌های ترسالی و خشکسالی با روش میانگین متحرک نشان داد که خشکسالی‌ها با گذشت زمان افزایش یافته‌اند. کلمات کلیدی: حوضه زاینده‌رود، شاخص‌های کم آبی، میانگین متحرک، منطقه‌بندی و k-mean