توجه به سلامت و افزایش رشد گوساله‌های شیرخوار به ویژه گوساله‌های ماده می¬تواند بر اقتصاد گله‌های گاو تاثیر داشته باشد و موجب افزایش سودآوری گردد. عوامل مختلفی روی رشد و سلامت گوساله‌ها در این برهه زمانی تاثیرگذار هستند. یکی از عوامل موثر بر عملکرد گوساله‌های شیرخوار، مقدار ماده مغذی مصرفی و همچنین ترکیبات آن مانند انرژی و پروتئین دریافتی می‌باشد. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییر نسبت پروتئین در شیر دریافتی گوساله‌های شیرخوار بر عملکرد رشد و همچنین سلامت گوساله‏های شیرخوار انجام شد. لذا از ?? راس گوساله تازه متولد شده با نسبت‌های جنسی برابر در چهار گروه آزمایشی با متوسط وزن 8/0 ± 0/40 کیلوگرم استفاده شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: گروه شاهد (بدون دریافت هیچگونه پروتئین اضافی)، تیمار1: گوساله‌هایی که روزانه 10 گرم مکمل پروتئینی دریافت کردند، تیمار 2: گوساله‌هایی که روزانه 20 گرم مکمل پروتئینی دریافت کردند و تیمار 3: گوساله‌هایی که روزانه 40 گرم مکمل پروتئین دریافت کردند. میزان افزایش وزن گوساله¬ها هر ?? روز یک بار اندازه‌گیری و همچنین یکروز در میان میزان مصرف ماده خشک به صورت انفرادی بررسی شد. رشد اسکلت بدنی و همچنین فراسنجه های خونی در سه بازه زمانی روز ??، زمان از شیرگیری و همچنین پایان طرح اندازه‌گیری شد. به منظور بررسی تغییرات رفتاری و همچنین قوام مدفوع روزانه به هر یک از این صفات امتیازدهی شد. بر اساس نتایج حاصل شده رشد اسکلتی گوساله‌ها تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. میزان افزایش وزن روزانه و وزن در پایان طرح به طور معنی‌داری در گروه‌های مصرف کننده پروتئین بیشتر بود (P< 0.05). بیشترین وزن بدن در گوساله‌های مصرف کننده روزانه 4? گرم پروتئین با میانگین 4/2 ± 100 کیلوگرم بود. مقدار مصرف استارتر قبل از شیرگیری تحت تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت ولی مصرف آن بعد از شیرگیری و در کل در گروه‌های مصرف کننده پروتئین بیشتر بود و به طور معنی داری (P< 0.05) افزایش یافت. همچنین مصرف ماده خشک تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت. علی رغم افزایش میزان راندمان خوراک در گروه‌های تغذیه شده با پروتئین بیشتر، این صفت به لحاظ آماری تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. میزان پروتئین تام و همچنین گلبولین خون در پایان طرح به طور معنی‌داری تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی بود (P< 0.05). ولی سایر پارامترهای خون تحت تاثیر تیمار قرار نگرفتند. صفات رفتاری و همچنین امتیاز مدفوع تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. به طور معنی‌داری احتمال وقوع بیماری‌های گوارشی در گروه‌های تغذیه شده با پروتئین بیشتر کاهش یافت و همچنین شانس ابتلا به بیماری نسبت به گروه شاهد کمتر شد. به طور کلی نتایج آزمایش حاضر بیانگر آن است که استفاده از مکمل پروتئینی برای افزایش سطح پروتئین مصرفی گوساله‌ها پس از تولد می‌تواند بر نرخ رشد و همچنین مصرف خوراک گوساله ها اثر مثبت داشته باشد ضمن اینکه با بهبود سلامت گوساله و کاهش نرخ وقوع بیماری از تلفات جلوگیری کرده و این امر به لحاظ اقتصادی نقش بسزایی دارد. کلمات کلیدی: عملکرد رشد، سطح پروتئین دریافتی، فراسنجه های خونی، سلامت، گوساله های شیری