در این پژوهش، اثرات شیرگیری بر اساس مصرف خوراک جامد بر عملکرد، شاخص های التهابی و هورمون کورتیزول در گوساله های شیرخوار هلشتاین بررسی شد. برای این منظور، شمار 40 رأس گوساله هلشتاین (ماده) که از این تعداد، 22 رأس در گروه های موفق و 18 رأس در گروه ناموفق قرار داشتند. بنابراین، گروه های موفق و ناموفق به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: 1) مصرف میانگین 1600 گرم خوراک آغازین (بر اساس ماده خشک) در سن 58 تا 60 روز (T1)، 2) مصرف میانگین 1600 گرم خوراک آغازین (بر اساس ماده خشک) در سن 63 تا 65 روز (T2)، 3) مصرف میانگین 1600 گرم خوراک آغازین (بر اساس ماده خشک) در سن 68 تا 70 روز (T3) و 4) عدم مصرف میانگین 1600 گرم خوراک آغازین (بر اساس ماده خشک) در سن 68 تا 70 روز (F). مصرف خوراک به صورت روزانه و وزن بدن به صورت هفتگی اندازه گیری شد. خون گیری در سنین 40، 60 و 80 روزگی برای ارزیابی فراسنجه های خونی انجام شد. نتایج نشان داد که مصرف خوراک آغازین در گروه های موفق به تدریج بیشتر از گروه های ناموفق شد و از روز 63 به بعد این تفاوت معنی دار شد (05/0=P). همچنین، کل ماده خشک مصرفی روزانه در دوره پس از شیرگیری (0001/0>P) و کل دوره (0002/0>P)، پروتئین خام دریافتی روزانه نیز در پس از شیرگیری (0001/0>P) و کل دوره معنی دار بود (0003/0=P)، انرژی قابل متابولیسم دریافتی روزانه در کل دوره معنی دار بود (0002/0=P) و میانگین افزایش وزن روزانه در کل دوره در کل دوره (02/0=P) معنی دار بود. نسبت رشد به ماده خشک دریافتی در سطح زمان در کل دوره معنی دار بود (0001/0>P) معنی دار بود. از روز 49 به بعد، وزن گروه موفق به طور قابل توجهی بیشتر از گروه ناموفق شد، اگرچه این تفاوت در سطح آماری معنی دار نبود. در بررسی متابولیت های خونی، تفاوت معنی داری در سطح گلوکز، بتاهیدروکسی بوتیرات و کلسترول مشاهده نشد، اما در اندازه گیری تری گلیسرید تفاوت های معنی داری در روز 40 (01/0=P) و کل دوره (01/0=P) مشاهده شد. سایر متابولیت های خونی نیز تنها در سطح زمان تفاوت های معنی داری در پروتئین کل، آلبومین، گلوبولین و نسبت آلبومین به گلوبولین نشان دادند. در غلظت سایر فراسنجه های سرم خون شامل BUN و AST تفاوت معنی داری مشاهده نشد، اما در روز 60 سطح ALT در گروه های موفق بالاتر از گروه های ناموفق بود. در نهایت، بررسی هورمون های کورتیزول و انسولین نشان داد که در طول دوره آزمایش، تفاوت معنی داری بین گروه های موفق و ناموفق مشاهده نشد. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که مصرف خوراک آغازین و وضعیت از شیرگیری بر عملکرد گوساله ها تأثیر مثبت داشته و موجب افزایش وزن و مصرف خوراک آغازین در گروه های موفق نسبت به گروه های ناموفق گردید. با این حال، تفاوت های معنی داری در متابولیت های خونی و هورمون های کورتیزول و انسولین بین گروه های موفق و ناموفق مشاهده نشد، که نشان دهنده عدم تأثیر قابل توجه تنش فیزیولوژیکی و شیرگیری بر این پارامترها در این مطالعه بود.

واژه های کلیدی: گوساله های شیرخوار، خوراک آغازین، از شیرگیری، التهاب، متابولیت های خونی، کورتیزول