اولئوسلوسیس، معروف به لکه روغنی، یک اختلال فیزیولوژیکی پوست مرکبات است که در اثر آزاد شدن روغن از غدد روغنی شکافته شده، ایجاد می¬شود. عارضه لکه¬روغنی قبل یا پس از برداشت رخ می‌دهد و با علائم معمولی پارگی غده روغنی، فرورفتن اپیدرم مجاور همراه با نکروز بافتی، بیرون‌زدگی غدد چربی و تشکیل لکه های زرد- قهوه¬ای با شکل نامنظم همراه است. در این مطالعه به هدف حفظ کیفیت و عمر انبارمانی لیمو شیرین و کنترل فعالیت¬های گونه¬های فعال اکسیژن در شرایط بروز عارضه لکه روغنی، از واکس خوراکی کیتوزان و همچنین ال- سیستئین، ان- استیل-ال- سیستئین و سیتریک اسید محلول¬هایی با غلظت 1 درصد تهیه شد. از آب مقطر نیز به عنوان تیمار شاهد استفاده شد. بعد از تهیه پوشش¬ها، میوه¬های لیمو شیرین به مدت پنج دقیقه در محلول پوشش¬ها غوطه¬ور شدند. میوه¬های تیمار پیشگیری ابتدا در محلول پوشش¬های خوراکی و سپس تحت فشار قرار گرفتند؛ میوه¬های تیمار درمان ابتدا تحت فشار و سپس در محلول پوشش¬های خوراکی قرار گرفتند. نتایج نشان داد تغییر رنگ میوه به مرور زمان در تیمار شاهد روند افزایشی داشت. در بین تیمارهای پوششی که به صورت درمان استفاده شدند تیمار ال-سیستئین کمترین خسارت پوست را را از نظر ظاهری داشت که با توجه به مقدار بالاتر ترکیبات فنولیک در این تیمار، از اکسیداسیون کمتر این ترکیبات ناشی شده است. در بین تیمارهای پوششی که به صورت پیشگیری استفاده شدند، کمترین آسیب خسارت ظاهری مربوط به تیمار کیتوزان بود که با فعالیت کم آنزیم پلی فنل اکسیداز در این تیمار هم¬خوانی داشت. به طور کلی گرچه مقادیر اسکوربیک اسید، ترکیبات فنولیک و کارتنوئید در طی انبار روند کاهشی داشت ولی تیماری همچون ال سیستئین و کیتوزان در جلوگیری از کاهش این ترکیبات آنتی¬اکسیدان مؤثر عمل کردند. در کل نیز تیمار درمان در حفظ خواص آنتی اکسیدانی پوست و کاهش خسارت ظاهری از تیمار پیشگیری مؤثرتر بود. کلمات کلیدی: آنتی اکسیدان¬ها، اولئوسلوسیس، انبارمانی، پلی فنل اکسیداز، مرکبات