هدف از این پژوهش بررسی تاثیر پودر تخم مرغ بارور حاوی زیست پپتیدها و عوامل رشد بر عملکرد، خصوصیات لاشه، ریخت شناسی، جمعیت میکروبی روده و پاسخ‌های ایمنی در جوجه‌های گوشتی بود. در این پژوهش250 قطعه جوجه گوشتی سویه تجاری راس308، در قالب طرح کاملا تصادفی با پنج تیمار، پنج تکرار و10 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل:1-جیره پایه،2-جیره پایه +1/0درصد پودر تخم‌مرغ بارور در جیره،3-جیره پایه +2/0 درصد پودر تخم‌مرغ بارور در جیره، 4-جیره پایه + 4/0 درصد پودر تخم‌مرغ بارور در جیره و 5-جیره پایه + 6/0 درصد در کیلوگرم پودر تخم‌مرغ بارور در جیره بود. طرح آزمایشی شامل 42 روز بود و جوجه‌ها با جیره دوره آغازین (1 تا 10 روزگی)، رشد (11تا 24 روزگی) و پایانی (25 تا 42 روزگی) تغذیه شدند. تیمارهای آزمایشی تأثیری بر وزن نسبی قلب، کبد، سنگدان، چربی، پانکراس و روده نداشتند. استفاده از مکمل مورد آزمون سبب افزایش غلظت گلوکز پلاسمایی در سطح 1/0 درصد شد(044/0P=). به دنبال استفاده از 1/0 درصد مکمل تخم‌مرغ بارور، غلظت کلسترول و لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL) افزایش یافت (05/0>P). استفاده از 1/0 درصد مکمل مورد آزمایش سبب افزایش معنی‌دار غلظت پروتئین در پلاسما گردید (05/0>P) که این افزایش غلظت عمدتا به علت افزایش ‌آلبومین‌های خونی می‌تواند باشد. استفاده از سطوح افزایشی مکمل به صورت حاشیه‌ای(07/0P=) غلظت اسپارتات آمینوترانسفراز(AST) در سرم خون را نسبت به گروه شاهد کاهش داد. نتایج نشان داد که تغذیه تمام سطوح پودر تخم‌مرغ بارور موجب افزایش نسبت هتروفیل به لنفوسیت شد(01/0>P). با استفاده از نتایج به دست آمده در رابطه با فاکتورهای ایمنی می‌توان بیان کرد که با افزودن پودر تخم‌مرغ بارور به جیره، فاکتورهای ایمنی از جمله آنتی‌بادی کل در سن 35 روزگی در مقایسه با گروه شاهد افزایش یافت(01/0P<). همچنین پودر تخم‌مرغ بارور در غلظت‌های 2/0و6 /0درصد به جیره توانست تیتر ایمنوگلوبولینG را در سن35 روزگی در مقایسه با گروه شاهد بهبود دهد(05/0P<). تیمارهایی که پودر تخم‌مرغ بارور مصرف کردند، در مقایسه با تیمار شاهد توانستند جمعیت باکتری‌ اشرشیاکلای را به طور معنی‌داری کاهش(01/0P<) و جمعیت باکتری‌ سالمونلا را به صورت حاشیه‌ای افزایش دهند(063/0P=). اضافه کردن همه سطوح پودر تخم‌مرغ بارور به جیره سبب کاهش عمق کریپت و افزایش طول پرز به‌طور معنی‌داری در مقایسه با گروه شاهد شد و همچنین عرض پرز، ظرفیت جذب ظاهری و عرض فولیکول‌های لنفاوی لامیناپروپریا به طور معنی‌داری افزایش یافت(01/0>P). مصرف خوراک و افزایش وزن در دوره های استارتر، رشد و پایانی محاسبه شد. افزودن پودر تخم‌مرغ بارور در تمامی سطوح در مقایسه با گروه شاهد توانست مصرف خوراک و میانگین افزایش وزن روزانه را در دوره‌های آغازین و رشد افزایش دهد(01/0>P) و میانگین ضریب تبدیل غذایی کل دوره را کاهش دهد(01/0P<). لذا یافته‌های آزمایش حاضر بیانگر آن است که بهره‌گیری از سطوح مختلف پودر تخم‌مرغ بارور می‌تواند از طریق بهبود پاسخ های ایمونولوژیک، آنتی اکسیدانی و هیستومورفولوژیک روده‌ای، سبب بهبود عملکرد جوجه های گوشتی و افزایش وزن نهایی آن‌ها می‌شود. کلمات کلیدی: جوجه‌های گوشتی، پودر تخم‌مرغ بارور، محرک رشد، پاسخ‌های ایمنی، جمعیت میکروبی، هیستومورفولوژی روده کوچک.