امروزه در پی تغییر اقلیم و گرم شدن کره زمین و با توجه به تغییراتی که در نوع بارش¬ها اتفاق افتاده و عموماً از برف به باران تبدیل شده، مشکلات مربوط به سیل و آبگرفتی به¬¬ویژه در مناطق شهری افزایش یافته و به دنبال آن توجه به مدل¬های شبیه¬سازی بارش – رواناب به منظور مدیریت، کاهش و حل این مشکلات نیز افزایش یافته است. به طور کلی در این پژوهش ، بررسی عملکرد نرم¬افزار SewerGEEMS، به منظور شبیه¬سازی بارش- رواناب و برآورد حجم رواناب خروجی و دبی اوج در محدوده مورد مطالعه (شهرکرد)، با حالت¬های مختلفی همچون دوره¬های بازگشت مختلف (دو سال و پنج سال)، روش¬های مختلف برآورد زمان تمرکز (SCSlag، Kirpich، Bra  y Williams، Carter)، تقسیم محدوده به زیر حوضه¬های مختلف (دو زیر حوضه و هشت زیر حوضه) و غیره، مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین کفایت شبکه موجود دفع آبهای سطحی شهرکرد مورد بررسی قرار گرفته است. در انتها مکان¬هایی به منظور تاسیس حوضچه تغذیه مصنوعی با هدف کاهش دبی اوج در نقاط تخلیه رواناب و همچنین تغذیه سفره آب زیر زمینی در محدوده مورد مطالعه، پیشنهاد شد. نتایج حاکی از آن است که در محدوده مورد مطالعه، با توجه به میزان خطای پیوستگی محاسبه شده، روش Kirpich در برآورد زمان تمرکز برای تعداد زیر حوضه¬های بیشتر با مساحت¬های کوچکتر ارجحیت دارد. و روش SCSlag در برآورد زمان تمرکز برای تعداد زیر حوضه¬های کمتر با مساحت های بزرگ تر ارجحیت دارد. همچنین بررسی ها نشان داده¬است، شبکه موجود دفع آبهای سطحی، در همه کانالها به جز کانال بوعلی و 13 آبان، کفایت لازم را برخوردار است. کلمات کلیدی: مدل¬های شبیه¬سازی بارش – رواناب، دورهای بازگشت¬، سیلاب شهری، زمان تمرکز، SewerGEMS