این پژوهش با هدف بررسی تأثیر افزودن پروبیوتیك، آنزیم و آنتی بیوتیك به جایگزین شیر بر شاخص های سلامت و عملكرد 48 رأس گوساله شیرخوار نژاد هلشتاین انجام شد. گوساله ها در قالب طرح كاملا تصادفی به چهار تیمار 1. شاهد (بدون افزودنی)، 2. استفاده از آنتی بیوتیك در جایگزین شیر (200 میلی گرم تتراسایكلین +400 میلی گرم نئومایسسین در هر كیلوگرم شیرخشك)، 3. استفاده از پروبیوتیك در جایگزین شیر (3000 میلی گرم پروبیوتیك در هر كیلوگرم شیرخشك) و 4. استفاده از پروبیوآنزیم (3000 میلی گرم پروبیوتیك + 300 میلی گرم آنزیم در هر كیلوگرم شیرخشك) به مدت 90 روز (70 روز پیش از شیرگیری و 20 روز پس از آن) اختصاص یافتند. در طول انجام طرح صفات وزن، مصرف آغازین، رشد اسكلتی، فراسنجه های های خونی، وقوع بیماری ها (دل درد، مشكلات گوارشی، پنومونی) و فعالیت های رفتاری شامل خوردن، نشخوار، استراحت، ایستادن و خوابیدن مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد كه وزن شیرگیری و نهایی تحت تأثیر دوره قرار نگرفت (10/0 P) و مصرف خوراك آغازین و ماده خشك پیش و پس از شیرگیری در تیمارها متغیر بود و اثر تیمار، دوره و تعامل آن ها با برتری شاهد و پروبیوآنزیم نسبت به دو تیمار دیگر در مصرف ماده خشك معنی دار بود (05/0 > P). افزایش وزن روزانه بین تیمارها تفاوت معنی داری نداشت (10/0 P). بازده خوراك تحت تأثیر دوره بود، اما اثر تیمار معنی دار نبود همچنین وزن از شیرگیری و وزن نهایی هم تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت (10/0 P). رشد اسكلتی تحت تأثیر معنی دار افزودنی ها قرار نگرفت (10/0 P). رفتار خوردن تمایل به معنی داری در تیمار پروبیوآنزیم داشت (10/0 P)، از طرفی مدت زمان ایستادن تحت تأثیر تیمارها قرار گرفت كه تیمار شاهد كمترین زمان ایستادن در مقایسه با سایر تیمارها را داشت (05/0 > P). شاخص های گوارش پذیری تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت (10/0 P). فراسنجه های شكمبه و خونی (مانند pH، VFA، گلوكز و كلسترول) تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت (10/0 P). شانس وقوع دل درد بین تیمارها معنی دار نبود (10/0 P).

كلمات كلیدی: گوساله های هلشتاین، پروبیوتیك، آنزیم، آنتی بیوتیك، عملكرد رشد.