خشک¬سالی از جمله پدیده¬های طبیعی و اجتناب ناپذیر است که می¬تواند اثرات بسیار زیان¬باری در چرخه طبیعت و زندگی انسان ایجاد نماید لذا شناسایی و پیش بینی دوره¬های خشک می¬تواند در کاهش اثرات سو آن و مدیریت بهینه منابع آبی مفید باشد. خشک-سالی بر میزان دبی جریان¬کم رودخانه اثر مستقیم دارد چرا که درآلودگی هوا و کنترل گرد و غبار و جریان زیست¬محیطی تاثیرگذار است. برای پیش¬بینی خشک¬سالی، شاخص¬های متعددی وجود دارد، که در این پژوهش به مطالعه و توسعه شاخص¬های خشک¬سالی هیدرولوژیک پرداخته می¬شود. در این مطالعه ده ایستگاه هیدرومتری مهم بالادست حوضه زاینده¬رود (حد¬فاصل سرشاخه¬های پلاسجان و کوهرنگ تا بعد از سد چم¬آسمان، ایستگاه¬پل¬کله) که دارای آمار نسبتاطولانی مدت باشد انتخاب و با برازش توزیع¬های آماری بر حداقل میانگین متحرک 3، 7، 15، 30، 60و 90 روزه با دوره¬های بازگشت¬های 2، 5، 10، 20، 50، سال، توزیع غالب هر ایستگاه انتخاب شد که می¬توان شاخص دبی جریان¬کم را در آینده پیش بینی کرد. سپس میان30 شاخص توسعه¬یافته و خصوصیات فیزیوگرافیک حوضه رگرسیون چند متغیره خطی برقرار شد با توجه به نتایج، شاخص¬ها با شاخص پرکاربردQ_7,10 مقایسه و شاخص¬هایQ_30,2 و Q_60,2 و Q_90,2 به علت معنی¬داری در سطح¬اطمینان 90 درصد در ابتدا و سپس دارا بودن مقدار R^2 و adj R بالاتر و RMSE عنوان شاخص¬های پیشنهادی برای پیش¬بینی خشک¬سالی هیدرولوژیک به ترتیب از دید مصارف شرب، کشاورزی و صنعتی حوضه پیشنهاد می¬شوند که عملکرد بسیار بالاتری نسبت به شاخص معروف Q_7,10 در پایش خشکسالی هیدرولوژیک در این حوضه که حتی از لحاظ آماری معنی¬دارنبوده داشتند.کلمات کلیدی: شاخص هیدرولوژیک جریان کم، رگرسیون خطی چند متغیره ، خصوصیات فیزیوگرافیک، توزیع¬های آماری، Q7,10، زاینده رود، توزیع Wakeby، توزیع Kumaraswamy، توزیع Johnson SB