بخش کشاورزی همواره مصرف کننده بیشترین مقدار ازمنابع آب کشور است. تبخیروتعرق جزئی حیاتی از چرخه هیدرولوژی و یک عنصر کلیدی مدیریت منابع آب در بخش کشاورزی بوده که به منظور مدیریت تقاضا در این بخش ، اولین گام برآورد کمی سازی آن در سطح گسترده از اراضی است. لذا درک توزیع زمانی و مکانی تبخیر و تعرق به ویژه در مناطق خشک به منظور بهینه سازی تخصیص و بهبود راندمان مصرف آب در بخش کشاورزی بسیار حائز اهمیت است. در این مطالعه به بررسی میزان تبخیر و تعرق واقعی در منطقه ای در حدفاصل سد تنظیمی زاینده رود تا سد انحرافی چم آسمان در حوضه آبریز زاینده رود پرداخته شده است. به این منظور مقادیر تبخیروتعرق واقعی در طی یک فصل رشد در سال زراعی 1400 برای الگوی کشت غالب این منطقه (بادام،گردو و هلو) به وسیله الگوریتم سنجش از دور SEBAL تخمین زده شد. بررسی نتایج به دست آمده نشان داد هلو بیشترین میزان تبخیر و تعرق در طول فصل رشد با مقدار 95/867 میلی متر را دارد، پس از آن به ترتیب گردو و بادام با مقادیر7/822 و 21/715 میلی متر قرار دارد. مقایسه و تطبیق نتایج با خروجی های تحقیقات قبلی، نشان دهنده کارایی خوب این الگوریتم در برآورد تبخیر و تعرق واقعی (نیاز آبی خالص) باغات و اراضی کشاورزی در سطوح حوضه است .همچنین مقایسه و صحت سنجی نتایج خروجی با نتایج ارائه شده در سامانه مرجع نیازآبی گیاهان زراعی و باغی کشور بیانگر همبستگی مناسب(68/0R2=) و قابل استناد بودن نتایج استخراج شده از مدل SEBAL است. نتایج همچنین با مقادیر تبخیروتعرق سند ملی آب NETWAT مقایسه شد و بیانگر بیش برآورد بودن مدل SEBAL به ویژه برای هلو در مقایسه با NETWAT بود. پس از تحلیل و بررسی وصحت سنجی نتایج خروجی الگوریتم SEBAL و تطبیق آن با نتایج حاصل از مطالعات پیشین، نتیجه گیری نهایی بیانگر قابل استناد بودن مقادیر تبخیروتعرق حاصل از SEBAL وهمچنین نیاز به بازنگری و به روزرسانی در مقادیر سند ملی آب بود.
کلمات کلیدی: تبخیر وتعرق واقعی،الگوریتم SEBAL، سنجش از دور، GEE، LANDSAT8 ،NETWAT.