مدیریت بار محصول (تنک) یکی از مهم‌ترین و درعین‌حال دشوارترین عملیات‌ها در باغ‌های مدرن سیب است. تنک میوه‌های درخت سیب موجب کاهش بار درخت و در نتیجه تولید میوه‌هایی با اندازه مناسب و بیشینه کیفیت و عملکرد می‌شود. تنظیم بار محصول با تنک گل و یا میوه‌های زیادی درخت صورت می‌پذیرد اما مقدار بهینه بسته به رقم و مکان متفاوت است و به همین دلیل تنک میوه همچنان یک تکنیک غیرقابل پیش‌بینی است که می‌تواند باعث تنک ضعیف یا بیش از حد شود. بنابراین در این تحقیق طی دو سال اثر تنک‌کننده‌های شیمیایی مختلف بر تشکیل میوه و مدیریت بار محصول، بهبود ویژگی‌های کیفی میوه و همچنین کنترل ریزش‌ قبل از برداشت میوه سیب رقم رد دلیشس، بررسی شد. این پژوهش در قالب طرح بلوک کامل تصادفی شامل 9 تیمار و 3 تکرار ذر سالهای 1401 و 1402 انجام شد. تیمارها شامل: تیوسولفات آمونیوم 1 و 2 درصد، اوره 5 و 10 درصد، نفتالن استیک اسید 5 و 10 میلی‌گرم در لیتر، اتفون 200 و 400 میلی‌گرم در لیتر و آب به عنوان شاهد، بودند. نتایج نشان داد در درختان سیب مقدار محصول نهایی تحت تأثیر کاربرد همه تنک‌کننده‌های شیمیایی قرار گرفته بود و NAA، موثرترین تیمار در کاهش درصد میوه‌بندی اولیه و نهایی بود. غلظت 10% NAA همچنین منجر به تولید کمترین میزان بذر سالم نسبت به شاهد شد. کاربرد اوره 10% سبب بیشترین افزایش طول، قطر و وزن میوه‌ها شد، همچنین بیشترین تاثیر را بر افزایش کل بذر میوه‌ها داشت. با توجه به نتایج پارامترهای کیفی میوه شامل نسبت طول به قطرمیوه، سفتی بافت میوه، درصد مواد جامد محلول و پ-هاش میوه تحت تاثیر تیمارهای تنک شیمیایی قرار نگرفت. در مجموع در شرایط آزمایش حاضر تیمارهای شیمیایی استفاده شده تنها در زمینه کاهش بار محصول و کنترل میوه‌بندی نهایی مثمر ثمر بوده‌اند. کلمات کلیدی: بار محصول، تناوب باردهی، ریزش، میوه‌بندی