گیاهان خانواده نعناع از گیاهان دارویی مهمی هستند که به دلیل دارا بودن اسانس از اهمیت ویژه ای برای کاشت برخوردارند. علفهای هرز باعث کاهش عملکرد و کاهش کیفیت نعنا می شوند. لذا این تحقیق به منظور بررسی میزان تحمل گیاهان نعناع به علف¬کش بنتازون تحت محلول¬پاشی اسید آسکوربیک (AsA) به صورت گلدانی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل سه سطح اسید آسکوربیک (0، 200 و 400 میلی¬گرم بر کیلوگرم) و چهار سطح بنتازون (0، 5/2، 5/3 و 5 لیتر در هکتار) روی دو گونه نعناع (نعناع فلفلی و پونه) بود. صفات شامل محتوای نسبی آب (RWC)، مالون دی‌آلدئید (MDA)، فعالیت آنزیم‌های آنتی¬اکسیدانی مانند کاتالاز (CAT)، آسکوربات پراکسیداز (APX) و گایاکول پراکسیداز (GPX)، محتوای کلروفیل و کاروتنوئید، ارتفاع گیاه، وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه، حجم ریشه، درصد خسارت به گیاه و درصد اسانس اندازه¬گیری شدند. نتایج نشان داد که محتوای نسبی آب تحت تیمار با غلظتهای بالای علف‌کش بنتازون به طور معنی‌داری کاهش یافت و محتوای مالون¬دی¬آلدئید و در نتیجه تنش اکسیداتیوافزایش یافت. محلول پاشی اسید آسکوربیک در سطح 200 میلی¬گرم بر کیلوگرم با افزایش فعالیت آنزیم¬های آنتی¬اکسیدانی باعث کاهش پراکسیداسیون لیپیدهای غشا شد و کاهش رنگدانه¬های فتوسنتزی تحت تنش علف¬کش بنتازون را بهبود بخشید. اگرچه دوزهای بالای علف‌کش بنتازون خسارات زیادی به گونه‌های گیاهی نعناع وارد کرد، اما غلظت 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم اسید آسکوربیک باعث بهبود خصوصیات مورفولوژیکی و بهبود شرایط رشد گیاهان شد. در مقابل، کاربرد ترکیبی علف‌کش بنتازون در سطح بالا (5 لیتر در هکتار) با اسید آسکوربیک با غلظت 400 میلی‌گرم بر کیلوگرم باعث کاهش معنی‌دار تمام پارامترهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهان نعناع شد و بیشترین خسارت در این تیمار مشاهده شد. واکنش دو گونه نعنا به کاربرد علفکش بنتازون متفاوت بود و به نظر می رسد که گونه پونه نسبت به نعناع فلفلی نسبت به تیمار علف‌کش بنتازون مقاوم‌تر است. نتایج این مطالعه پیشنهاد می¬کند که کاربرد اسید آسکوربیک با غلظت 200 میلی¬گرم بر کیلوگرم می¬تواند تا حدودی اثرات منفی علف¬کش بنتازون (به ویژه در سطوح پایین) را در گونه های نعنا بهبود بخشد. کلمات کلیدی: اسید آسکوربیک، تنش اکسیداتیو، بنتازون و اسانس.