استفاده بیش از حد از مواد شیمیایی کشاورزی برای تضمین امنیت غذایی در شرایط رشد جمعیت، تغییرات آب و هوای جهانی، شرایط شدید آب و هوایی، خشکسالی، استفاده بی رویه از منابع آب شیرین و تخریب زمین، چالش های شدیدی را برای تولید محصولات کشاورزی پایدار ایجاد کرده است. . رویکردهای اصلاحی، بینشی برای تحمل تنش شوری که در برخی از محصولات زراعی مانند برنج و گندم گزارش شده است را فراهم می کند. در همین حال، پیشرفت در تحقیقات جلبک ها نشان داده شده است که می توان از پلی ساکارید جلبک ها برای خدمات مختلف زراعی اکوسیستم استفاده کرد. جلبک ها به دلیل کارایی فتوسنتزی و سرعت رشد بالایی که نسبت به گیاهان خشکی دارند، گونه های زیستی کارآمدی برای تولید زیست توده و مواد شیمیایی گیاهی محسوب می شوند. پتانسیل پلی ساکارید جلبک ها برای تولید بیوچار (از این پس "فایکوچار" به دلیل مواد اولیه جلبکی)، ترکیب عنصری آن، و نقش در پاکسازی زیستی مورد بحث قرار گرفته است. در این مطالعه، ابتدا به تأثیرات تنش های زیستی و غیرزیستی بر روی گیاهان پرداخته شده است، مانند تنش شوری که موجب کاهش رشد گیاهان و کمبود عناصر مغذی در اطراف ریشه ها می شود. سپس بحثی در مورد واکنش گیاهان به تنش شوری و تأثیرات آن بر فیزیولوژی، بیوشیمی و متابولیسم گیاهان آمده است. همچنین بررسی شده که گیاهان مقاوم به تنش شوری چگونه با این تنش مقابله می کنند و مکانیسم های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی در این فرآیند تعداد زیادی از پاسخ های گیاهان به تنش شوری بیان شده است. در این مطلب، ابتدا به تهیه ی محیط کشت BBM و کشت ریزجلبک Scenedesmus sp.، سپس به روش استخراج و جداسازی پلی ساکارید از جلبک ها پرداخته می شود. کشت این جلبک منجر به تولید زیست توده قابل توجهی شد. در ادامه، روش های اندازه گیری ویژگی های بیوشیمیایی پلی ساکارید استخراج شده نشان داد که آن ها می توانند از طریق افزایش سطح آنزیم های آنتی اکسیدانی و بهبود جذب پتاسیم، به کاهش استرس اکسیداتیو و حفظ سلامت سلولی گیاهان برنج تحت تنش شوری و بدون تنش کمک کنند. حضور گروه های سولفات در پلی ساکاریدها از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا پلی ساکاریدهای سولفاته به دلیل فعالیت های بیولوژیکی خود از جمله خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی شناخته شده اند. این مطالعه اهمیت محتوای سولفات را در افزایش خواص عملکردی پلی ساکاریدهای استخراج شده برای کاربردهای بالقوه در مواد غذایی، دارویی و کشاورزی برجسته کرد. میزان سولفات در پلی ساکارید استخراج شده 34/19 درصد می باشد. در این تحقیق، آستانه مقاومت به تنش شوری در گیاه برنج مشخص شد که نتایج نشان داد غلظت های مختلف نمک (به ویژه 250 میلی مولار) تأثیر قابل توجهی بر پارامترهای رشد گیاهان برنج دارد. با افزایش غلظت نمک، کاهش قابل توجهی در پارامترهای رشد مانند وزن تر و خشک ریشه و ساقه به میزان 40 درصد، طول بخش های هوایی و طول ریشه به میزان 10 درصد مشاهده شد. افزودن پلی ساکاریدهای استخراج شده از ریزجلبک Scenedesmus sp. به گیاهان برنج منجر به افزایش قابل توجهی طول ساقه و ریشه گیاهان برنج در شرایط تنش شوری شد. علاوه بر این، این پژوهش افزایش نسبت یونی پتاسیم به سدیم در گیاهان برنج تحت تنش شوری و بدون تنش را نیز نشان داد.
کلمات کلیدی: ریزجلبک، سندسموس، تنش، پلی ساکارید