مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر سنین گوناگون شیرگیری بر عملکرد و رفتار گوساله¬های شیری پرورش¬یافته در جایگاه¬های جفتی انجام شد. این پژوهش با شمار چهل¬و¬هشت گوساله ماده هلشتاین (برای تیمار 1 با میانگین سن 23 روز و وزن 76/3±3/48 کیلوگرم، تیمار 2 با سن 72/22 و وزن 7/2±65/48 کیلوگرم و تیمار 3 با سن 2/22 و وزن 5/3±57/48 کیلوگرم) در قالب طرح کاملا تصادفی با تیمارهای : 1- سن شیرگیری 63 روزگی(شاهد) ، 2- سن شیر¬گیری 77 روزگی 3- سن شیرگیری 91 روزگی انجام شد. مصرف ماده خشک و اسکورهای سلامت به¬صورت روزانه اندازه¬گیری و یادداشت شدند. وزن بدن و رشد اسکلتی در آغاز آزمایش و روزهای 63، 77، 91، 105 و 300 روزگی اندازه¬گیری شد. برای ارزیابی رفتار استرس در هنگام شیرگیری، 10 روز پس ازشیرگیری رفتار سر وصدا کردن به¬صورت چشمی هنگام تغذیه شیر گوساله¬ها در وعده صبح و عصر شمار صدا در هر دقیقه یادداشت شد (روزانه یک ساعت در وعده صبح و یک ساعت در وعده عصر). داده¬ها در نرم¬افزار آماریSAS وا¬کاری شدند. یافته¬¬های این پژوهش نشان دادند ، وزن بدن گوساله¬ها در سنین 105 روزگی (01/0P<) و کل دوره (03/0P<) تحت تاثیر تیمار قرار گرفت، به گونه¬ای که تیمار آزمایشی 3 بیش¬ترین وزن بدن را داشتند. افزایش وزن روزانه در دوره 91 تا 105 و کل دوره تحت تاثیر اثر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت به گونه ای که تیمارهای 2 و3، دارای بالا¬ترین افزایش وزن روزانه در دوره 91 تا 105 روزگی و کل دوره بودند (03/0P<). در تیمار 1 کم¬ترین و تیمار 3 بیش¬ترین مصرف ماده خشک کل دیده شد (05/0P<). تولید سر و صدا در صبح، عصر و مجموع آن برای تیمار 1 بیش¬تر و برای تیمار سه کم¬تر بود (01/0P<). همچنین تیمار 1 در سن 105 روزگی نسبت به دو تیمار دیگر دارای کم¬ترین ارتفاع جدوگاه بود (05/0P<). عرض هیپ و عرض پین، تیمار 1 در مقایسه با دو تیمار دیگر در روزهای 105، 300 و کل دوره دارای پایین¬ترین مقدار بود و این تفاوت معنی¬دار در کل دوره آزمایشی نیز دیده شد (05/0P<). تیمار 3 در 105 روزگی دارای بالاترین ارتفاع پین بود (01/0P<). هنگام، تاثیر معنی¬داری بر اسکور مدفوع داشت به گونه¬ای که با افزایش هنگام اسکور مدفوع کاهش یافت (01/0P<) گوساله¬های تیمار 1 دارای بالاترین اسکور تنفسی بودند (05/0P<). بر¬پایه یافته¬های به¬دست آمده در پژوهش کنونی گوساله¬های تیمار 3 دارای وزن بدن، افزایش وزن روزانه، مصرف ماده خشک کل بالاتری بوده و از رشد اسکلتی بهتری برخوردار بودند. گوساله¬ها پس شیرگیری به مصرف استارتر روی می¬آورند به همین دلیل گوساله¬هایی که زودتر شیرگیری شده بودند دارای مصرف استارتر بیش¬تری بودند اما دارای افزایش وزن یا مصرف ماده خشک بیش¬تری نبودند. همچنین آن¬ها سر¬ وصدای بیش¬تری تولید کردند و رشد اسکلتی ضعیف¬تری داشته و دارای بالاترین اسکور تنفسی بودند. بنابراین می¬توان گفت که افزایش سن شیرگیری گوساله¬ها در جایگاه¬های جفتی برای آن¬ها بسیار سودمند است. واژگان کلیدی: سن شیرگیری- جایگاه جفتی- عملکرد- گوساله¬ها