توسعه سیستم‌های رهایش کنترل شده

بسیاری از ترکیبات غذایی حساسیت بالایی به دما، pH، اکسیژن و یا نور داشته و لذا طی فرآیند، نگهداری و یا مصرف از بین می‌روند. علاوه بر اين بعضی از تركيبات زيست‌فعال قابل انحلال در فاز پیوسته نمی‌باشند. لذا به منظور افزايش پایداری، حلاليت و قابليت انتشار آن‌ها بايد درون يك حامل مناسب قرار گيرند. يك سيستم رهايش ايده‌آل براي تركيبات زيست‌فعال غذايي بايد داراي ويژگي‌هاي زیست‌تخریب‌پذیری، زیست‌سازگاری و آزادسازی در شرایط کنترل شده باشد. سيستم‌های رهايش مورد استفاده در صنایع غذایی می‌توانند کربوهیدراتی، پروتئینی، لیپیدی و یا مرکب، در مقياس میکرو و یا نانو تولید شوند. در حال حاضر در گروه علوم و صنایع غذایی تحقیقات مختلفی در ارتباط با تولید میکرو و نانوکپسول‌های غذایی و امکان استفاده از آن‌ها برای تولید مواد غذایی فراسودمند در حال انجام است.

 

ارتقاء امنیت وب با وف بومی آسپا-وف